Τι έχει πιάσει όλους τους developers και προσπαθούν να σχεδιάσουν και να αναπτύξουν τα websites τους μόνο για το iPhone; Γιατί επιμένουν να αγνοούν τις υπόλοιπες πλατφόρμες παρότι αυτές έχουν μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς;
The iPhone has become an obsession. If we don’t pay attention, we’ll have a mobile web that only works on the iPhone. And then we’ll have the real mobile web that wasn’t made by us and doesn’t give a shit about web standards and best practices.
Ο Mark Pincus είναι ο άνθρωπος πίσω από ένα πολύ επιτυχημένο social network που ασχολείται με σπορ, το Zynga.
Ο Pincus λοιπόν μιλάει σε μια συνέντευξή του στους New York Times και στην ερώτηση πώς διαχειρίζεται 150 ανθρώπους δίνει μια μοναδική απάντηση:
I said, “By the end of the week, everybody needs to write what you’re C.E.O. of, and it needs to be something really meaningful.” And that way, everyone knows who’s C.E.O. of what and they know whom to ask instead of me. And it was really effective. People liked it. And there was nowhere to hide.
Πριν λίγο καιρό το hqbk είχε παρουσιάσει ένα bookmark σχετικά με ένα πείραμα που προσπαθούσε να αποκαλύψει το πως προκαλείται η δημιουργικότητα.
Σε ακριβώς ανάλογα συμπεράσματα μας οδηγεί ένα αντίστοιχο πείραμα με μουσικούς της Jazz, οι οποίοι κλήθηκαν να αυτοσχεδιάσουν με δύο διαφορετικούς τρόπους: ο ένας ήταν πολύ απλός, ενώ ο δεύτερος σημαντικά πιο πολύπλοκος. Ένα από τα συμπεράσματα που εξάγονται ήταν:
One notable finding was that the brain scans were nearly identical for the low-level and high-level forms of improvisation, thus supporting the researchers’ hypothesis that the change in neural activity was due to creativity and not the complexity of the task.
Το bookmark μάς πάει πίσω, στην εποχή όπου ο Leonardo da Vinci δεν ήταν καταξιωμένος και προσπαθούσε να προβάλλει τον εαυτό του σε ένα πιθανό εργοδότη του. Έκατσε λοιπόν κι έγραψε μια επιστολή μιλώντας για τις γνώσεις και τις δεξιότητές του, με σκοπό να πάρει τη δουλειά. Συνέβαιναν και σε άλλες εποχές τέτοια πράγματα...
Όταν μιλάμε σε ένα πελάτη, στη δουλειά μας ή σε μία σχέση και χρησιμοποιούμε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, δηλαδή το “εμείς”, τα πράγματα μπορούν να πάνε πολύ καλύτερα από το αν αρκεστούμε στο “εγώ”.
Το “εμείς” δείχνει ότι είμαστε μέρος μιας ομάδας και ότι ο απέναντί μας δεν είναι αποκλεισμένος στα δικά του. Αυτό ωφελεί και τις προσωπικές μας σχέσεις.
Η Bodoni είναι μια γραμματοσειρά που έχει υμνηθεί από πολλούς ειδικούς στο παρελθόν.
Το ρολόι Bodoni είναι ένα κομψότατο αξεσουάρ, στο οποίο οι αριθμοί στο καντράν είναι γραμμένοι με τη μαμα-γραμματοσειρά φυσικά. Ωραίο δώρο και προτείνεται κι από το MoMA Store.
Ο Dick Brass δεν είναι κάποιος τυχαίος. Ήταν κάποτε αντιπρόεδρος της Microsoft. Σήμερα γράφει στους New York Times προσπαθώντας να εξηγήσει που πήγε η καινοτομία και η δημιουργικότητα που κάποτε είχε αυτή η σπουδαία εταιρεία, η Microsoft φυσικά:
Unlike other companies, Microsoft never developed a true system for innovation. Some of my former colleagues argue that it actually developed a system to thwart innovation. Despite having one of the largest and best corporate laboratories in the world, and the luxury of not one but three chief technology officers, the company routinely manages to frustrate the efforts of its visionary thinkers.
Η Virginia Woolf, η διάσημη Βρεττανίδα συγγραφέας υπέφερε από κατάθλιψη, η οποία την οδήγησε και στην αυτοκτονία. Μελετώντας την ιδιοσυγκρασία της σε συνδυασμό με την ασθένειά της, εξάγονται ισχυρές ενδείξεις ότι ήταν η κατάθλιψη που την οδήγησε στο να γράφει τόσο καλά.
Για την ακρίβεια στο Doodle 4 Google, όπου η Google ζητάει από τους μαθητές σχολείων να σχεδιάσουν ό,τι θέλουν πάνω στο λογότυπο της.
Ο νικητής του διαγωνισμού, γιατί για διαγωνισμό πρόκειται, θα δει το σκίτσο του για μια ημέρα να παίρνει τη θέση του λογότυπου στην αρχική της σελίδα. Κι όχι μόνο. Το Doodle 4 Google υπόσχεται κι άλλα.
Πολλές φορές αυτό που μας σαταματάει από το να προωθήσουμε σωστά τις ιδέες μας είναι η αμφιβολία. Αμφιβολία για το αν θα πετύχουν, αμφιβολία για το πως θα μας δουν μετά από αυτές, αμφιβολία για οτιδήποτε.
Το νέο ερώτημα που προκύπτει είναι τι είναι το γούστο ή αλλιώς η αισθητική ή όπως θέλετε πείτε το.
Want to build a great iPhone app? Go listen to Billie Holliday. Trying to design a piece of hardware? Visit a Frank Lloyd Wright house. Aiming to write great marketing copy? Read Aldous Huxley. Need a color scheme? Go to the museum and check out some Mark Rothko paintings.
Ποτέ δεν είναι αργά να δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία στα Μαθηματικά. Ειδικά όταν προσεγγίζονται με τον τρόπο που ο Steven Strogatz προτείνει.
Στο Opinionator των New York Times λοιπόν ξεκινάει μια νέα ενότητα που θα σχετίζεται με τα Μαθηματικά όχι με πολύπλοκες εξισώσεις, αλλά με τον τρόπο που ένας ενήλικας χρειάζεται. Φιλικά, με πολλά παραδείγματα από αυτό που λέμε “καθημερινή ζωή”.
Κάπως έτσι το έθεσε το θέμα ο Steve Jobs μιλώντας για την Google. Για την ακρίβεια είπε:
On Google: We did not enter the search business, Jobs said. They entered the phone business. Make no mistake they want to kill the iPhone. We won’t let them, he says.
Το 1482 ο Leonardo da Vinci ήταν 30 ετών, δεν ήταν διάσημος και προσπαθούσε να προβάλλει τον εαυτό του και τις ικανότητές του σε έναν υποψήφιο εργοδότη του.
Ανάμεσα στα άλλα έγραφε λοιπόν:
8. In case of need I will make big guns, mortars, and light ordnance of fine and useful forms, out of the common type.
Καταπληκτικό bookmark - αναδρομή στην ιστορία ενός σπουδαίου πανεπιστήμονα και καλλιτέχνη.
Πρόκειται για ένα καταπληκτικό video όπου δείχνει δελφίνια να εφαρμόζουν ένα νέο τρόπο να παγιδεύσουν τη λεία τους. Αυτό το κάνουν δημιουργώντας πλήρεις κύκλους κολυμπώντας. Την ίδια στιγμή σηκώνουν άμμο από τον πυθμένα ώστε να δυσκολέψουν τη διαφυγή της λείας.
Στη ζωή μας οι ρυθμοί μάς έχουν κάνει να τρέχουμε. Μάλλον όμως μιλάμε για τη λάθος ταχύτητα.
Maybe we’re going at the wrong speed. Maybe if we are constantly rushing, we will miss out on life itself. Let’s let go of the obsession with speed, and instead slow down, stop rushing, and enjoy life.
Φανταστικό κείμενο, που αναθεωρεί πτυχές της ζωής μας. Όσο βέβαια είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε κάτι τέτοιο.
Πώς θα ήταν αν στη ζωή ο κύριος σκοπός μας ήταν το να γελάμε, αυτό που λένε “fun”; Γίνονται τέτοια πράγματα; Κι αν ναι, πώς;
I’m asking this question because I reject the idea that the pursuit of fun, in its maximum, would result in a life of non-stop television, fast-food binging or substance abuse.
Instead I’d argue that, even if putting fun as the highest goal wouldn’t lead to the ideal life, there is still a considerable overlap.
I live by three things. If you want time, you must give time. If you want to be wealthy, you must give wealth, however you define it. And if you want love, you have to give it.
Το WordCamp είναι ένα event που σχετίζεται με τη διάσημη πλατφόρμα διαχείρισης ιστοσελίδων Wordpress σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το 1o WordCamp στην Ελλάδα διοργανώνεται το Σάββατο 30 Ιανουαρίου στη Θεσσαλονίκη στο Ξενοδοχείο Mandrino.
Το WordCamp είναι ένα event που είναι τόσο σημαντικό που αξίζει την υποστήριξη όλων μας. Γιατί είναι σημαντικό; Γιατί εκεί θα βρεθούν οι περισσότεροι ανεξάρτητοι Web developers & designers να μοιραστούν τις γνώσεις και τις παραστάσεις τους από την ελληνική πραγματικότητα.
Δεν είναι ακόμα αργά για να αλλάξουμε ή να μην αλλάξουμε κάποιες από τις ρυθμίσεις στο Facebook που έχουν να κάνουν με την πρόσβαση τρίτων στα προφίλ μας.
Tweet this ∗
del.icio.us this
∗
Email this
∗
Facebook this
∗
>
